"Ankara iyi hoş da çok soğuk hacı beee!" geyiği yapcam şimdi. içeriğimiz bu. öyle çünkü Ankara yalan yok. kaç yıldır soğuk memleketlerde yaşıyorum (bkz:Kütahta, Ankara) hala alışamadım bu soğuğa. sebebini alışmamama bağlıyorum çünkü benim memleketimde kar bile yağmaz (bkz: Anamur). işte bugün yine yürürken -daha doğrusu yürümeye çabalarken- geldi de aklıma: bu buzda yürüyenler nasıl yürüyolar? bi ilmi, bi püf noktası falan mı var acaba diyorum artık. yok yani anlamıyorum. nasıl korkuyorum, stes yapıyorum düşüvericem diye. sonra bi duruyorum -duruyorum yolun ortasında bildiğin- bakıyorum bi etrafa napsam nasıl geçsem bu buzlu yoldan diye, anam millet vızır vızır geçip gidiyor. maşallah dedim içimden.
alışırım belki ben de diyorum artık. hiç olmadı çeker giderim bu yerlerden(Hahhayt havalara bak sanki kalabiliyorum da buralarda, çok meraklıydı Ankara da bana!); ne de olsa "ya bu deveyi güdeceksin ya da bu diyardan gideceksin!"
valla böyle yaşlı teyzelerim moduna bağlıyorum :D
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder